باغ ســــبز

                 نازار دلی را که تو جانش باشی
                                              معشوقه پیدا و نهـــــــانش باشی

                زان می‌ترسم که از دل‌ آزردن تو

                                             دل خون شود و تو در میانش باشی

                دانی که به دیدار تو چــــونم تشنه
                                            هر لحظه که بیــــنمت فزونم تشنه

               من تشنة آن دو چشم مخمور توام
                                            عالم همه زین سبب به خونم تشنه

       مولوی