خانه‌هاي تزوير و ريا تاريک‌اند. «ما غلام خانه‌هاي روشن‌ايم».

در خانه، رؤيا مي‌بينيم، در خواب رؤياي خانه

و بي‌خانه،کابوس

و در کابوس، زوال که آغازشده‌است.



قسمتی از آخرین نوشتار چاپ شده  از غزاله علیزاده

نویسنده برگزیده بهترین کتاب داستان سال 1373 برای کتاب چهارراه در ماهنامه‌ي آدينه، ويژه‌ي نوروز 1375


 «غزاله عليزاده» در بهمن ماه 1325 در «مشهد» به دنيا آمد.

ليسانس علوم سياسي را از دانشگاه تهران گرفت. پس از آن به فرانسه رفت

و در دانشگاه «سوربن» پاريس در رشته‌هاي فلسفه و سينما درس خواند.

او کار ادبي خود را از دهه‌ي 1340 و با چاپ داستانهايش در مشهد آغاز کرد.

نخستين مجموعه داستانش «سفر ناگذشتني» نام دارد که در سال 1356 انتشار

يافت.

از آثار معروف او مي‌توان از رمان دو جلدي«خانه‌ي ادريسي‌ها» و مجموعه داستان

«چهارراه» نام برد. آثار ديگر او عبارتند از: دو منظره، تالارها، و شب‌هاي تهران.


کتاب «خانه‌ي ادريسي‌ها» سه سال پس از مرگ غزاله، جايزه‌ي

«بيست سال داستان‌نويسي» را به خود اختصاص داد. يک سال پيش از مرگش

به دعوت انجمن ايرانيان «وال‌دو مارن» در جنوب پاريس، به آنجا رفت و به خواندن

قسمتي از قصه‌ها و داستان‌هايش پرداخت. «غزاله عليزاده» يکي از امضاکنندگان

بيانيه‌ي 134 نفر به‌عنوان «مانويسنده‌ايم» بود.


در يک روز جمعه 21 ارديبهشت‌ماه 75 برابر با 10 ماه مه، چند تن از ساکنان محلي

در جنگل اطراف رامسر در روستاي «جواهرده» ، جسد او را يافتند که از درختي

حلق‌آويز شده بود. غزاله دو روز پيش از اين حادثه از مشهد به رامسر رفته بود تا

آگاهانه به مرگ بپيوندد.

در سال 1373 کتاب «چهارراه» او به‌عنوان بهترين مجموعه‌ي داستان سال 1373

برگزيده شد. مجله‌ي ادبي «گردون» در آن زمان با او مصاحبه‌اي ترتيب داده بود که

خواندني‌است. 


در مورد غزاله علیزاده بیشتر بدانید